“ملتها”، “مليتها” و “اقليتهاي ملي” در ايران - محمدرضا گرديزي
 |
. | بر اين مبنا در ايران دو گروه انساني که به دو زبان متفاوت صحبت ميکنند عضو دو گروه ملي متفاوت اند، مانند فارسها و ترکها که قطعيا دو گروه ملي، دو ملت جداگانه اند اما هر گروهي که به زبان ترکي صحبت ميکند جزئي از ملت واحد ترک در اين کشور است. با حرکت از اين نقطه، طوائف افشار، شاهسون، قشقايي و … زيرگروههاي طائفه اي ملت ترک؛ ترکهاي خراسان، آزربايجان٬ فارسستان (اصفهان٬ کرمان، فارس، سمنان و ….) زيرگروههاي جغرافيايي ملت ترک؛ ترکهاي سنقري، ابيوردي و …. زيرگروههاي لهجه اي ملت ترک؛ ترکهاي قزلباش (اهل حق-گوران-علي اللهي)، جعفري، امامي٬ بهايي زيرگروههاي اعتقادي ملت ترک اند و قس علي هذا. همانگونه که ديده ميشود هيچکدام از مٶلفه هاي فوق، به جز زبان، اين گروهها را تبديل به ملل جدائي نمي کند و زيرگروههاي تشکيل دهنده توده ترک، فارغ از محل اقامت جغرافيائي و وابستگي طائفه اي و ديگر مولفه ها، خلق و ملتي واحد است. |
پایلاش | آردی...| پرینت
