فرماندار سپس با تشديد رفتار سياسي خود، ديگر رقبا را به فساد مالي، دزدي اموال عمومي و غارت خزانه‌ متهم كرده و با ايراد نطق‌هاي آتشين، بر قطع ريشه آنان با تبر تأكيد مي‌كند و با دادن آمار نادرست و ارايه وعده‌هاي دروغ، مبني بر ساخت هزاران كيلومتر بزرگراه، پل و مدرسه، سعي در تهييج مردم دارد.

فرماندار براي استفاده از مفاهيم مقدس جامعه همچون خداوند و فرماندار فقيد و محبوب پيشين با سوءاستفاده از فرزندان وي، به جايي مي‌رسد كه سرانجام وقتي كه وي با تهديد و ارعاب و استفاده از نقاط ضعف و گذشته رقبا، قادر به عقب راندن مجلس از رسيدگي به تخلفات و استيضاح خود مي‌شود، توسط فرزند

هزينه رفت و آمد و پذيرائي از دوستان و مريدان را نيز نبايد به حساب اين مخارج گذاشت.

رويهمرفته آن جناب زير خط فقر به سر ميبردند و آنقدر به بيت المال حساسيت داشتند که پس از فوتشان اولين دستور در مورد کنترل بيت المال و وجوه شرعي صادر شد.