یاشاسین آذربایجان - Long live Azerbaijan

.

پسرم هنگاميكه از زندان اوين با خانه تماس گرفتي ولي شونيستها اجازه صحبت كردن به زبان مادريت را به تو ندادند و در نهايت نتوانستم با تو صحبت كنم در حدود سه شبانه روز فقط مي گريستم كه خدايا چرا اين ظالمين نگذاشتند با فرزندم هر چند كوتاه صحبت كنم در اين سه شبانه روز همچون تكه سنگي بودم كه نه روح داشتم و نه جان، مطمئننا اين سه روز بدترين روزهاي زندگيم بود ولي بعد از مدتها فكر كردن به اين نتيجه رسيدم كه در اين راه فقط من تنها نيستم. همانطور كه مادر آن كودك ١۴ساله (كه بخاطر نوشتن كلمه من توركم روزهاي متمادي در اسارت بود) توانست دوري فرزندش

---

---

پسرم تنها مرحم دل داغدار مادرت در اين روزها اميد به آزادي ملت مظلوم آذربايجان ميباشد.

ساليان سال است كه مادران آذربايجان عادت كرده اند كه شاهد درد و رنج فرزنداني باشند كه با هزاران خون و دل بزرگ كرده اند. دليل اين درد و رنج ها نيز اهداف بالايي است كه شما فزرندان آذربايجان به دنبال آن ميباشيد البته تحمل اين درد و رنج در نهايت طاقت فرسا بودن براي ما شيرين و گوارا است چونكه فرزندانمان در راه آزادي ملت خود و ساير ملل تحت ستم تلاش ميكنند و مهم تر آنكه فرزندان نسل امروز در يافته اند كه كسي بغير از خودشان براي اين ملت مظلوم دلسوزي نخواهد كرد و فقط خودشان هستند كه براي آزادي اين ملت تحت ستم بايستي تلاش كنند، سالهاي گذشته جوانان زيادي از اين ملت در راه ايران خود را فدا كردند، تعداد زيادي از جوانان آذربايجان در راه انقلاب به شهادت رسيدند، تعداد زيادي از جوانان در راه جنگ ايران و عراق به شهادت رسيدند و غمناكتر از همه نوجوانان گردان علي اصغرآذربايجان بودند كه با نهايت شجاعت تمام در حاليكه سپاه و ارتش عاجز از ورود به جزيره مجنون بودند، وارد اين جزيره شدند و تا آخرين نفر براي دفاع از اهداف خود به شهادت رسيدند ولي افسوس كه كسي به اين خونها بهايي نداد و شونيست هاي ورشكسته رژيم شاهنشاهي اين بار با قيافه اي جديد بر سر كار آمدند و باز هم شروع به قلع و قمع فرزندان هويت طلب آذربايجان كردند. جوانان ما امروز بر خلاف گذشته به اين نتيجه درست رسيده اند كه مهمترين اولويت براي آنها آزادي ملت تحت ستم آنها ميباشد و با ايمان كامل در اين راه قدم بر ميدارند.

پسرم هنگاميكه از زندان اوين با خانه تماس گرفتي ولي شونيستها اجازه صحبت كردن به زبان مادريت را به تو ندادند و در نهايت نتوانستم با تو صحبت كنم در حدود سه شبانه روز فقط مي گريستم كه خدايا چرا اين ظالمين نگذاشتند با فرزندم هر چند كوتاه صحبت كنم در اين سه شبانه روز همچون تكه سنگي بودم كه نه روح داشتم و نه جان، مطمئننا اين سه روز بدترين روزهاي زندگيم بود ولي بعد از مدتها فكر كردن به اين نتيجه رسيدم كه در اين راه فقط من تنها نيستم. همانطور كه مادر آن كودك ١۴ساله (كه بخاطر نوشتن كلمه من توركم روزهاي متمادي در اسارت بود) توانست دوري فرزندش را تحمل كند و يا همانند مادراني كه نوجوانان ١۰-١۵ساله خود را در گردان علي اصغر آذربايجان در جزيره مجنون از دست دادند من نيز بايستي تحمل كنم و مشوق شما براي رسيدن به اهداف عاليتان باشم. آري فرزندم امروز جزيره مجنون براي شما جوانان آذربايجان همان مرزهاي آذربايجان ميباشد كه به دست شونيستها تصرف شده و شما جوانان نيز بايستي در راه آزادي اين ملت و خاكشان تا آخرين نفس به دفاع از ارزشهاي والاي ملت خود بپردازيد.

اين مبارزات شما براي ما مادران كه ساليان سال است در حسرت آزادي ملت آذربايجان و داشتن حق تعيين سرنوشت براي خود و در نهايت كوچكترين نشان از آزادي يعني حق تحصيل فرزندانمان به زبان مادري هستيم بسيار شيرين است . پسرم تنها مرحم دل داغدار مادرت در اين روزها اميد به آزادي ملت مظلوم آذربايجان ميباشد.

دانشجوی الکترونیک دانشگاه اورمیه
۲۷/۰۸/۲۰۰۷

، بیر میللتین سسی
پایلاش | پرینت

---

بعضی عکسلر خبره باغلی اولمایا بیلیر. لطفا دیقتتلی اولون

گوروش کاپانیبدی