یاشاسین آذربایجان - Long live Azerbaijan

.

هدف ديگر روسيه از موافقت با حضور آمريكا در منطقه آسياي مركزي و شركت در ائتلاف ضد تروريسم، علاوه بر ريشه كن كردن افراطيون مذهبي در چچن و ديگر مناطق فدراسيون روسيه و آسياي مركزي، استفاده از مزاياي پيشنهادي غرب به كشورهاي همراه با مبارزه عليه تروريسم مانند عضويت در سازمان تجارت جهاني، استفاده از كمكهاي پولي بلاعوض، استفاده از لابي يهوديان و نفوذ در سازمانهاي بين المللي است. منافع حاكمان كرملين از طرح رادار قبله: روسيه به دليل برتري آشكار نظامي، مجاورت جغرافيايي، حضور و نفوذ تاريخي و وابستگي زيرساختهاي كشورهاي منطقه از جمله آذربايجان به مسكو توانسته موقعيت استراتژيك برتر خود را همچنان حفظ كند و سياست آمريكا نيز در جهت كاستن از فشارهاي روسيه كه هم اكنون مسلط بر مسيرهاي انتقال نفت و گاز منطقه است، موفقيت آميز نبوده است. از اين رو، به باور بيشتر مشاوران بوش، حضور و نفوذ آمريكا در اين منطقه بدون همكاري و موافقت روسيه قدرتمند، با چالشهاي زيادي رو به رو خواهد شد.

---

---

5 سپتامبر جاري (2007 ميلادي) سرگئي لاوروف، وزير امور خارجه‌ روسيه در حاشيه اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل اظهار كرد: از پايگاه راداري قبله در جمهوري آذربايجان نمي‌توان به عنوان تجهيزات تكميل كننده‌ طرح سپر دفاع موشكي آمريكا در شرق اروپا استفاده كرد، اما از اين پيشنهاد مي‌توان به عنوان يك گزينه‌ معقول در زمينه‌ همكاري‌هاي آمريكا - روسيه ياد كرد. وي افزود: ما از مذاكرات جاري ميان ديپلمات‌هايمان در مورد طرح سپر دفاع موشكي آمريكا در اروپا استقبال مي‌كنيم، اما نمي‌توانيم اين موضوع را تاييد كنيم كه پايگاه راداري قبله در جمهوري آذربايجان به عنوان يك رادار تكميل كننده در تجهيزات سپر دفاع موشكي آمريكا در اروپا توسط واشنگتن مورد استفاده قرار گيرد.

لاوروف تصريح كرد: ‌آمريكايي‌ها به خوبي مي‌دانند كه پيشنهاد ما مبني بر استفاده از رادار قبله يك طرح اضافي و تكميلي براي طرح سپر دفاع موشكي واشنگتن و شرق اروپا نيست، چون ما هيچ عامل منطقي در اين طرح دفاعي آمريكا نمي‌بينيم. بلكه پيشنهاد ما گزينه‌ مناسبي براي همكاري واقعي ميان آمريكا، روسيه و اروپا است.

ولاديمير پوتين، رييس‌جمهور روسيه، در گذشته به جورج بوش رييس‌جمهور آمريكا پيشنهاد داده بود كه آمريكا به جاي طرح دفاعي واشنگتن در جمهوري چك و لهستان، از رادار قبله در جمهوري آذربايجان استفاده كند.

اين در حالي است كه كارشناسان آمريكايي معتقدند كه رادار قبله كه در دوران شوروي ساخته شده است، نمي‌تواند جايگزين مناسبي براي سامانه‌ي دفاع موشكي آمريكا در شرق اروپا باشد.

تهدید روسیه علیه دفاع موشکی آمریکا:

در اين راستا در تاريخ چهارم جولاي جاري (2007 ميلادي) سرگئي ايوانف، معاون اول نخست وزیر روسیه هشدار داده بود که اگر آمریکا با پیشنهاد دولتش برای تشکیل برنامه مشترک سپر موشکی موافقت نکند، روسیه ممکن است برای دفاع از خود موشک هایش را در مرز اروپا فعال کند.

ايوانف در جریان سفری به تاشکند، پایتخت ازبکستان، گفت اگر آمریکا با پیشنهاد روسیه برای تشکیل سپر دفاع موشکی مشترک (تبادل اطلاعات میان روسیه و ناتو) موافقت کند دولت روسیه از استفاده موشک های خود در کالینینگراد، در نزدیکی مرز با لهستان، منصرف خواهد شد.

سپر دفاع موشکی برای اروپا:

سپر دفاع موشکی نامی است که بر ادامه برنامه دولت آمریکا موسوم به طرح دفاع استراتژیک گذاشته شده است. سابقه برنامه ای برای استقرار سیستم انهدام موشک های اتحاد جماهير شوروی سابق - و بعدا چین - قبل از اصابت آنها به هدف های خود در خاک ایالات متحده ، به دهه 1950 باز می گردد. اما در دهه 1980بود که این برنامه به عنوان تلاشی برای تحت پوشش قرار دادن تمامی خاک ایالات متحده مطرح شد. در اوایل دهه 1980، رونالد ریگان، رییس جمهوری وقت آمریکا، برنامه گسترده ای را تحت عنوان طرح دفاع استراتژیک (و معروف به جنگ ستارگان) برای حفاظت از این کشور در برابر حملات موشک های حامل کلاهک اتمی مطرح کرد که به گفته برخی ناظران، در نهایت می بایست به ناکارآمدی و حذف تمامی زرادخانه های هسته ای در جهان منجر شود.

بر اساس این طرح، یک سیستم کامل راداری برای ردگیری و انهدام موشک های شوروی سابق - قبل از اصابت آنها به هدف در آمریکا - تمامی خاک آمریکا را تحت پوشش قرار می داد.

این برنامه در سال های بعد از زمامداری رونالد ریگان به طور جدی دنبال نشد اما در سال 2002، جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا، اعلام كرد ایالات متحده برنامه دفاع موشکی را با جدیت دنبال خواهد کرد.

همزمان، دو کشور انگليس و دانمارک نیز با ارائه تسهیلاتی برای استقرار سیستم های راداری و موشکی، از آمریکا خواستند این دو کشور را نیز تحت پوشش سپر دفاع موشکی قرار دهد.

در سال های اخیر، ایالات متحده مذاکراتی را با لهستان و چند کشور دیگر اروپای شرقی در مورد تعمیم دفاع ضد موشکی به این کشورها دنبال کرده است.

موضعگيري تند مسئولين كرملين:

ولاديمير پوتين، رئيس‌جمهوري روسيه در تاريخ 26 آوريل جاري (2007 ميلادي) در يك سخنراني تند عليه غرب ، با حمله به سياست‌هاي نظامي آمريكا به ويژه تصميم‌ اين كشور مبني بر استقرار بخشي از سپر دفاع موشكي خود در كشورهاي لهستان و جمهوري چك تهديد كرد اگر غرب نتواند نگراني‌هاي روسيه در خصوص اين طرح را برطرف كند، كشورش از پيمان نيروهاي متعارف در اروپا خارج خواهد شد. پوتين گفت: در بهترين حالت، شركاي ما رفتار نادرست دارند، لذا لازم است اعلام كنم تا زماني كه اعضاي ناتو اين پيمان را به تصويب نرسانده‌اند، روسيه اجراي تعهداتش را به حالت تعليق در خواهد آورد.

همزمان سرگئي لاورف، وزير خارجه روسيه نيز كه در نشست شوراي ناتو روسيه در اسلو مشغول بحث و گفتگو پيرامون طرح دفاع موشكي آمريكا بود، اين تهديد پوتين را تأييد كرد و گفت: چگونه مي‌توانيم نگران نباشيم با توجه به اين واقعيت كه زيرساخت‌هاي نظامي ناتو در حال خزيدن به نزديك مرزهاي روسيه هستند و آنها هنوز ما را به عنوان دشمن مي‌بينند.

سخنراني پوتين در مسكو و اظهارات لاوروف در اسلو، واكنش تند آمريكايي‌ها را در پي داشت. خانم رايس در واكنش به اين اظهارات گفت: روسيه بايد به تعهدات خود پايبند باقي بماند، وي همچنين اظهار نگراني روس‌ها نسبت به طرح دفاع موشكي آمريكا را مضحك خواند. دبيركل ناتو نيز اعلام كرد ناتو به شدت از اظهارات پوتين نگران و متأسف شده است. وي افزود: اعضاي ناتو همواره به پيمان‌هاي مصوب‌ CFE پايبند بوده و اميدوار هستند هرچه زودتر با انجام تعهدات استانبول از سوي روسيه مبني بر خارج‌سازي نيروهاي نظامي و تأسيسات خود از گرجستان و مولداوي آن را به تصويب برسانند.

حمايت ناتو از طرح آمريكا و جهت‌گيري آن عليه ايران:

مقامات عالي‌رتبه كشورهاي عضو ناتو در تاريخ 19 آوريل جاري (2007 ميلادي) طي نشستي در بروكسل به بحث و بررسي پيرامون طرح دفاع موشكي آمريكا پرداختند و در پايان اين نشست اعلام شد كه ناتو ديدگاه واحدي در خصوص طرح دفاع موشكي آمريكا دارد و با عيني و واقعي دانستن تهديدهاي موشكي، ايجاد سپر دفاع موشكي را ضروري مي‌داند و مخالفتي با استقرار بخشي از سيستم دفاع موشكي آمريكا در كشورهاي لهستان و جمهوري چك ندارد. آنها همچنين اعلام كردند كه هدف اين سيستم روسيه نيست و تهديدي عليه بازدارندگي استراتژيك روسيه به شمار نمي‌رود، بلكه هدف آن مقابله با تهديدات موشكي رو به گسترش منطقه خاورميانه، به ويژه جمهوري اسلامي ايران مي‌باشد.

در اين نشست اعضاي ناتو بدون اينكه تعهدي را نسبت به مشاركت در طرح دفاع موشكي مستقل آمريكا بپذيرند، از آمريكا خواسته‌اند اين طرح به سراسر اروپا گسترش يابد و به طور يكپارچه تمام اروپا را تحت پوشش قرار دهد. علاوه بر اين، توافق شده است كه طرح دفاع موشكي آمريكا و طرح دفاع موشكي ميداني ناتو 2 به طور مكمل عمل نمايند (بدون اينكه با هم ادغام شوند) تا از تقسيم اروپا به مناطق تحت پوشش سپر دفاع موشكي و خارج از آن اجتناب شود. به عبارتي اصل غيرقابل تفكيك بودن امنيت در ناتو مورد احترام قرار گيرد.

سخنگوي ناتو در پايان اين نشست در پاسخ به سؤالي مبني بر اينكه تهديدها از سوي كدام كشورها متوجه غرب است، گفت: من نمي‌خواهم درباره آنچه در مطالعه امكان‌سنجي آمده صحبت كنم، اين يك سند محرمانه است اما نبايد تعجب كنيد كه ايران يك تهديد احتمالي است. اسم ايران در اين سند برده شده است كه با توجه به مسائل مربوط به اشاعه، مي‌تواند تهديد موشكي براي اروپا و جامعه آتلانتيك باشد.

نيم نگاهي به روابط روسيه و آمريكا بعد از 11 سپتامبر:

پس از حادثه 11سپتامبر، مقامات عالي رتبه روسيه با وجود مخالفتهاي شديد داخلي، با شناخت و درك موقعيت خود با حضور نظامي آمريكا در آسياي مركزي موافقت كردند. اين اقدام روسيه، شگفتي ناظران را برانگيخت. اين موضوع بعدها درخصوص استقرار نيروهاي آمريكا در گرجستان به منظور آموزش نيروهاي گرجي در مبارزه با تروريسم و اتخاذ مواضع معتدل در اين رابطه، شگفتي ناظران را دو چندان كرد. اما براي تحليلگراني كه موضوع روابط روسيه- آمريكا و تحولات داخلي اين دو كشور و سير مناسبات و همكاريهاي آنها را پيگيري مي كردند، موضوعي قابل پيش بيني بود. بويژه از آن رو كه با روي كارآمدن ولاديمير پوتين و اتخاذ ايدئولوژي زدايي از سياست خارجي و تعريف جديد از منافع ملي و تصويب دكترين هاي جديد در ابعاد اقتصادي، سياسي، امنيتي و نظامي، روسيه جايگاه جديد خود را در نظام بين المللي تعريف كرد.

براين اساس، بهترين گزينه براي روسها پرهيز از رقابت و تخصيص منابع و امكانات كشور در امر توسعه و بازسازي اقتصاد و گرفتن سهم مطلوب (و نه ايده آل) در ساخت اقتصاد بين الملل از جمله اقتصاد انرژي، تجارت جهاني، همسازي و اخذ تكنولوژيهاي نوين بود.

رئيس جمهور روسيه در نخستين سخنراني خود پس از حادثه 11سپتامبر، از «وجود دشمنان مشترك براي جهان متمدن» ياد كرد و ضمن ابراز همدردي با دولت آمريكا، حمايت صريح خود را از هر اقدامي كه آن دولت ممكن است به اجرا بگذارد، ابراز داشت.

بدين ترتيب، در جريان جنگ (به اصطلاح) ضد ترور، روسيه اقدام به پشتيباني اطلاعاتي و تسليحاتي از ائتلاف شمال كرد و با استفاده آمريكا از پايگاههاي نظامي در قرقيزستان، تاجيكستان و ازبكستان موافقت نمود.از ديگر دستاوردهاي بين المللي ورود پوتين به كاخ كرملين، مي توان به تجديد روابط روسيه با ناتو اشاره كرد. روسيه در سال 2002 ميلادي، به احياي روابط خود با ناتو پرداخت. 11مي 2002، سران نوزده كشور عضو اتحاديه آتلانتيك شمالي، در اقدام غافلگيرانه اي، عضويت محدود روسيه را در اتحاديه مزبور پذيرفتند و سرانجام، به بيش از نيم قرن رويارويي با اتحاد جماهير شوروي و جانشين آن (جمهوري فدراتيو روسيه) پايان دادند.

سران كشورهاي عضو پيمان ناتو، اين اقدام را براي اتحاد ملل اروپاي بزرگ دستاوردي تاريخي خواندند. بوش در افتتاحيه جلسه شوراي روسيه- ناتو گفت: «اكنون دو دشمن سابق براي غلبه بر پنجاه سال جدايي و يك دهه ترديد، به عنوان شريك به هم مي پيوندند».

اين وضعيت جديد را براي برخي به «پايان كامل آنچه از جنگ سرد باقي مانده بود» تعبير كرده اند. اين بار برخلاف نيمه نخست دهه 1990، روسيه نه از پشت عينك ايده آليستي، بلكه با سرمشق قرار دادن منافع ملي عيني به غرب روي آورد و همكاري روسيه- ناتو در مقابله با تروريسم، براساس مفهوم روسي منافع ملي در برخورد با گروههاي قومي و مذهبي داخل روسيه و جمهوريهاي پيراموني آن نهفته است.

هدف ديگر روسيه از موافقت با حضور آمريكا در منطقه آسياي مركزي و شركت در ائتلاف ضد تروريسم، علاوه بر ريشه كن كردن افراطيون مذهبي در چچن و ديگر مناطق فدراسيون روسيه و آسياي مركزي، استفاده از مزاياي پيشنهادي غرب به كشورهاي همراه با مبارزه عليه تروريسم مانند عضويت در سازمان تجارت جهاني، استفاده از كمكهاي پولي بلاعوض، استفاده از لابي يهوديان و نفوذ در سازمانهاي بين المللي است.

منافع حاكمان كرملين از طرح رادار قبله:

روسيه به دليل برتري آشكار نظامي، مجاورت جغرافيايي، حضور و نفوذ تاريخي و وابستگي زيرساختهاي كشورهاي منطقه از جمله آذربايجان به مسكو توانسته موقعيت استراتژيك برتر خود را همچنان حفظ كند و سياست آمريكا نيز در جهت كاستن از فشارهاي روسيه كه هم اكنون مسلط بر مسيرهاي انتقال نفت و گاز منطقه است، موفقيت آميز نبوده است. از اين رو، به باور بيشتر مشاوران بوش، حضور و نفوذ آمريكا در اين منطقه بدون همكاري و موافقت روسيه قدرتمند، با چالشهاي زيادي رو به رو خواهد شد.

علاوه بر اين، كشورهاي منطقه نيز به اين نتيجه رسيده اند كه در بلندمدت چاره اي جز همكاري با روسيه ندارند. به عنوان مثال، سيستم ارتش آذربايجان كاملاً روسي بوده و قطع بخش عمده پشتيباني ارتش روسيه از اين كشور به همراه وضعيت نامناسب اقتصادي و منابع محدود در اختيار اين ارتش باعث شد تا بخش زيادي از تجهيزات ارتش آذربايجان فاقد كارايي شده و در انبار نگهداري شوند. چنين وضعيتي موجب شكست آذربايجان از ارمنستان در مناقشه قره باغ و جدايي 17 درصد از خاك اين كشور و تضعيف روحيه ملي و ايجاد بحران مشروعيت در سطح جمهوري آذربايجان شده است.

روسيه با درك جايگاه خود در منطقه و نظام بين الملل، بويژه اينكه مي تواند در زمان مقتضي كشورهاي منطقه و آمريكا را به راحتي تحت فشار قرار دهد، به ازاي استفاده نكردن آمريكا از خاك لهستان و چك براي نصب سيستم ضد موشكي در اروپاي شرقي، پيشنهاد استفاده مشترك از رادار استراتژيك قبله در آذربايجان را داد تا از اين طريق به هدفهاي مورد نظر خود دست يابد. اهدافي مانند:

1- بهره گيري از مزاياي رادار قبله و تثبيت حضور نظامي خود در منطقه.

2- به دست آوردن اهرم فشار عليه آذربايجان و آمريكا در زمان مقتضي.

3- عدم ارتقاي توان بازدارندگي اروپا در برابر روسيه: رفتار روسيه نشان مي دهد كه آنها در جهت دستيابي به هدفهاي استراتژيك خود همواره درصدد اعمال فشار بر اروپاست؛ قطع صادرات نفت و گاز در اوج فصل سرما به اروپا مثال بارزي در اين خصوص است.

به گمان روسها، نصب رادار ضد موشك در خاك لهستان و چك- دو كشوري كه دست اندازي به آنها از سوي آلمان باعث شروع جنگ جهاني دوم شد- توان چانه زني اروپاييها در برابر روسها را به شدت افزايش خواهد داد.

اهداف حاكمان كاخ سفيد:

در پي مخالفت فرانسه و برخي كشورهاي هم‌فكر با اجراي طرح دفاع موشكي دوربرد ناتو در جريان نشست سران ناتو در ريگا (نوامبر 2006) آمريكا در ژانويه 2007 رسماً اعلام كرد كه به طور يك جانبه به استقرار اين سيستم ‌در شرق اروپا خواهد پرداخت. آمريكا كه هدف از استقرار اين سيستم در اروپا را دفاع از آمريكا و متحدان اروپايي خود در مقابل حملات موشكي احتمالي از سوي خاورميانه به ويژه ايران اعلام كرد و در اجراي اين طرح كاملاً مصمم به نظر مي‌رسد، از ابتدا به روس‌ها و اروپايي‌ها گوشزد كرده است كه با همراهي يا بدون همراهي آنها اين طرح را دنبال خواهد كرد. آمريكا با اين طرح چندين هدف را به طور همزمان دنبال مي‌كند:

به احتمال قوي، استقرار بخشي از طرح دفاع موشكي آمريكا در اروپاي شرقي، با توجه به ويژگي‌هاي آن، يك طراحي استراتژيك و بلندمدت و در مقابل روسيه و چين مي‌باشد.

امنيتي كردن مساله ايران در كنار اتهام تلاش براي دستيابي به تسليحات هسته‌اي (در حالي كه مقامات آمريكايي ادعا مي‌كنند ايران تا سال 2015 به چنين موشك‌هايي دست خواهد يافت ولي حجم و محتوا و سمت و سوي حركت تبليغاتي رسانه‌هاي غربي به ويژه آمريكايي، فضايي را به افكار عمومي القاء مي‌كند كه گويا امروز موشك‌هاي ايراني، اروپا و آمريكا را هدف گرفته‌اند.)

تثبيت موقعيت خود در اروپا و جلوگيري از حركت اروپا به سمت استقلال دفاعي و امنيتي؛ اگر اعضاي اروپايي ناتو به منظور جلوگيري از ايجاد شكاف در اروپا مجبور به كمك به اين پروژه شوند، اتحاديه منابع مالي لازم براي اجراي طرح‌هاي مستقل را نخواهد داشت.

معامله با روس‌ها در كوتاه‌مدت، با توجه به در دستور كار بودن موضوعاتي نظير بحث هسته‌اي ايران، مساله كوزوو، پذيرش اعضاي جديد در ناتو و غيره، اين موضوع مي‌تواند ابزار چانه‌زني با روس‌ها باشد.

جمع بندي ونتيجه اينكه:

1 - روس‌ها نسبت به اهداف اين طرح كاملاً بدگمان هستند و استدلال آمريكا و ناتو مبني بر تهديدات از منشا ثالث از جمله ايران را قبول ندارند، روس‌ها معتقدند استقرار سيستم دفاع موشكي آمريكا در شرق اروپا، موازنه استراتژيك را به ضرر روسيه به هم خواهد زد و ناقض پيمان‌ CFE بين ناتو و روسيه مي‌باشد. متخصصان مسائل نظامي و امنيتي روسي براين باورند كه هرچند اين سيستم محدود و ظاهراً متوجه كشورهايي مثل ايران است ولي با اندك دستكاري قابل استفاده عليه منافع روسيه است. علاوه براين، سيستم راداري كه در جمهوري چك قرار خواهد گرفت مي‌تواند بخش اعظم خاك روسيه را تحت پوشش خود داشته باشد.

نظاميان روسي معتقدند اين طرح مشكلات بزرگتري براي نيروهاي هسته‌اي استراتژيك روسيه در مقايسه با دهه 1980 ايجاد مي‌كند زيرا اكنون ناتو به مرزهاي روسيه بسيار نزديك‌تر شده است و موشك‌هاي آن در عرض چند دقيقه به سايت‌هاي پرتاب روسيه مي‌رسد.

روس‌ها همچنين در مقابل پيشنهاد همكاري آمريكايي‌ها با ترديد برخورد كرده‌اند و آنها را مانورهاي انحرافي خوانده‌اند، زيرا اساساً معتقدند با توجه به حساسيت اين پروژه همكاري‌هاي عملي غيرممكن است.

2 - مطالعه سير موضعگيري اروپايي‌ها در قبال اين طرح نشان مي‌دهد كه مخالفت برخي كشورها و احزاب و جريان‌هاي اروپايي با استقرار اين سيستم در شرق اروپا حول دو نگراني عمده شكل گرفته است:

اول - تحريك روسيه و از سرگيري مسابقه تسليحاتي آمريكا و روسيه در خاك اروپا

و دوم - نگراني از تقسيم اروپا به قديم و جديد و ايجاد شكاف در آن،

از اين‌رو، سؤال اساسي كه منتقدان و مخالفان مطرح مي‌كنند اين است كه آيا ايران واقعاً و عملاً چنان تهديدي را متوجه غرب ساخته است كه توجيه كننده تحريك روسيه و پيامدهاي سياسي، نظامي و اقتصادي ناشي از آن باشد.

3 - موضعگيري ناتو و اعلام احساس تهديد مشترك از سوي جمهوري اسلامي ايران توسط مقامات اين سازمان، حاصل اين تعامل و مصالحه در داخل ناتو و بين آمريكا و اروپا بود كه اولاً آمريكايي‌ها جهت كاهش نگراني روس‌ها بيشتر تلاش كنند، ثانياً طرح موشكي آمريكا و طرح موشكي ناتو به صورت مكمل عمل نمايند تا هيچ يك از متحدان خارج از چتر حمايتي اين سيستم قرار نگيرند. از اين‌رو، به‌رغم ملاحظاتي كه كشورهايي مانند آلمان، بلژيك، لوكزامبورگ، يونان و نروژ داشتند، ناتو اعلام كرد هدف اين سيستم مقابله با تهديدات موشكي بالقوه از سوي كشورهايي مانند جمهوري اسلامي ايران است.

4 - ترديدي نيست كه استراتژيست‌هاي روس، استقرار تاسيسات دفاع موشكي آمريكا در نزديكي مرزهاي خود را تهديدي بلندمدت عليه منافع و امنيت ملي خود قلمداد مي‌كنند و به شدت نگران هستند و توضيح مقامات آمريكايي در خصوص اهداف آن و حتي پيشنهاد همكاري، آنها را قانع نكرده است و همچنان به مخالفت خود ادامه مي‌دهند. ليكن سؤال اينجاست كه مخالفت روس‌ها تا كجا ادامه خواهد يافت؟

در نگاهي ظريف به رفتار روسيه در مخالفت با اين طرح مي‌توان به خوبي دريافت كه حد نهايي روسيه معامله است نه مقابله، انتخاب روش مخالفت روس‌ها بسيار دقيق است. در حالي كه روس‌ها در ابتدا تهديد مي‌كردند كه از پيمان‌هاي موشكي دوجانبه با آمريكا خارج خواهند شد و حتي رئيس ستاد نيروهاي مسلح روسيه تهديد كرده بود كه روسيه مي‌تواند اين سايت‌ها را در خاك لهستان و جمهوري چك مورد تهاجم قرار دهد، پوتين در سخنراني خود اعلام كرد كه روسيه از پيمان‌ CFE خارج مي‌شود.

بديهي است اين پيمان بيشتر از آنكه براي آمريكايي‌ها اهميت داشته باشد براي اروپايي‌ها حياتي است. لذا پوتين، حمايت اعضاي اروپايي ناتو از آمريكا را مورد هدف قرار گرفته و اميدوار است ضمن ايجاد شكاف در اين جبهه، فشار اروپا برآمريكا را زياد كرده و آمريكا را به تجديد نظر يا امتيازدهي بيشتر وادار نمايد. براستي پوتين انتخاب هوشمندانه‌اي داشته است.

5 - هدف و مخاطب استراتژيك اين طرح آمريكا كشورهايي مانند روسيه و چين هستند. براين اساس، اجماعي كه در درون ناتو شكل گرفت و طي آن حمايت ناتو از طرح مذكور اعلام و كشورمان به عنوان هدف اين طرح مطرح شد، يك اجماع مصلحتي و سياسي است ولي در عين حال شكننده، زيرا از يك طرف روس‌ها قانع نشده‌اند كه هدف نيستند و از سوي ديگر اين پرسش همچنان در اذهان اروپايي‌ها هست كه موضوع تهديد موشكي ايران عليه غرب چقدر واقعي است.

همان‌طور كه ذكر شد، يكي از اهداف چندلايه آمريكا در جريان بحث‌هاي اخير، امنيتي كردن مساله جمهوري اسلامي ايران و ارائه تصوير تهديد از كشورمان است. به طوري كه هيچ خبر و گزارشي را در رسانه‌هاي جمعي درباره اين طرح نمي‌توان يافت كه موضوع تهديد موشكي جمهوري اسلامي ايران عليه غرب در آن ذكر نشده باشد. بنابراين آنچه كه بايد مورد توجه و حساسيت ما باشد اين بعد از موضوع طرح دفاع موشكي آمريكاست و تدابير خاص خود را مي‌طلبد.

6 - روسها خود بهتر مي دانند، واشنگتن تنها به حياط خلوت آنها بسنده نكرده و چشم به نفوذ در كرملين دوخته است كه اين نيز بخشي از چالش چند وجهي ميان مسكو- واشنگتن است.

پيشينه رخدادهاي معاصر نشان مي دهد، آنچه را كه روسيه احتمالاً در اين ميان به دست مي آورد، بي ترديد نسيه و غيرقطعي خواهد بود، اما همه آنچه را كه از دست مي دهد، بايد نقد به حساب آمريكاييها واريز كند.

7 - بدون ترديد و با توجه به روند جاري موجود، اين كشمكش ما بين مسكو و واشنگتن بر سر استقرار سامانه و سپر دفاع موشكي در اروپا تا مدتي قابل توجه تداوم خواهد يا فت، حداقل تا زماني كه حاكميت روسيه تغيير ماهيت نداده و اين تيم در كرملين حضور دارند.iras

، بیر میللتین سسی
پایلاش | پرینت

---

بعضی عکسلر خبره باغلی اولمایا بیلیر. لطفا دیقتتلی اولون

گوروش کاپانیبدی